Tri velike hrišćanske relikvije prešle su dug istorijski put do Cetinja. Od Jerusalima, preko Carigrada stigle su u posjed krstaških vitezova Sv. Jovana Krstitelja koji su ih prilikom svojih pohoda zaplijenili. U početku su se nalazile na Rodosu, a zatim od sredine 16. vijeka na Malti. Tako su i vitezovi Sv. Jovana prozvani Malteškim redom. U vrijeme Napoleonovih ratova general Malteškog reda predao je svetinje na čuvanje ruskom caru Pavlu I Romanovu 1799. godine. Svetinje su čuvane na dvoru Romanovih u Petrogradu sve do revolucije 1918. godine, kada ih je iz Rusije iznijela Marija Fjodorovna, majka imperatora Nikolaja II, u Kopenhagen. Pred kraj života predala ih je ruskom mitropolitu Antoniju Hrapovickom, koji je svetinje preko Berlina donio u Beograd. Tada su predate na dar kralju Aleksandru Karađorđeviću u znak zahvalnosti ruskog naroda i ruske crkve za prijem velikog broja izbjeglica iz Rusije. Svetinje su čuvane u kraljevskom dvoru u Beogradu do 1941. godine, kada ih je kralj Petar II s patrijarhom Gavrilom Dožićem ostavio upravi manastira Ostrog na čuvanje. Iz Ostroga svetinje su 1952. godine prenijete u državni trezor. Iz trezora ruka Sv. Jovana Krstitelja i dio Časnog Krsta predate su tadašnjem mitropolitu crnogorsko-primorskom Danilu Dajkoviću u Cetinjski manastir, a ikona Presvete Bogorodice Filerimosa 1978. godine predata je Narodnom muzeju na Cetinju gdje se i danas nalazi.

Ove svetinje se ubrajaju među najpoznatije hrišćanske relikvije i nalaze se u zlatnim okvirima, ukrašenim dijamantima, brilijantima, rubinima i safirima.